"In the blink of an eye....."

Onbereikbaar....

2012-02-24T15:59:00.001+01:00

Dochter heeft er voor gekozen definitief bij haar vader te gaan wonen.
Het schijnt dat ik haar meermaals geroepen heb vannacht, in mijn slaap. Maar daar weet ik niets meer van. Ik werd alleen gebroken wakker. Als je iemand overdag al niet hebt weten te bereiken, als ze je niet wil of kan horen, kun je 's nachts roepen wat je wilt....

Roze spruitjes....

2012-02-21T10:00:00.000+01:00

De zachtheid van een Ranonkeltje is ongeëvenaard. Toveren met pasteltintjes. Op één of andere manier doen de knoppen me van dichtbij altijd denken aan spruitjes....

Stiekem....

2012-02-20T10:07:00.001+01:00

Toegegeven; ze vindt dat kleine ADHD katertje van een Boul Mich' niet altijd even amusant en laat hem dat ook graag laatdunkend weten, onze Grande dame Lucy. Maar stiekem, als ze zich onbespied waant, krijgt hij af en toe een lik over zijn koppie en slaat ze nauwlettend gade wat voor capriolen hij met zijn speelgoedmuizen uithaalt. Om dan vervolgens, als niemand kijkt, in het voorbijgaan zelf even achteloos tegen een muis te slaan.

Voorschot op de zomer......

2012-02-17T07:40:00.001+01:00

Bij de bloemist op het plein verkopen ze allerhande zomerbloemen. Fout, dat weet ik. Maar Phloxen en Astrantia's in februari, dat is toch onweerstaanbaar! In het kader van het herontdekken van mijn nieuwe Olympus Pen body heb ik mezelf verwend met een bos Zeeuwse knoopjes. Met de Sigma 105 mm macrolens en de soft-focus instellingen van de Pen komt deze schoonheid helemaal tot haar recht!

Niet onder de 20 graden.....

2012-02-16T06:14:00.000+01:00

Afgelopen week, te midden van kou en wit, werd mij de vraag gesteld of ik bereid zou zijn naar het buitenland te verhuizen. Hierover hoefde ik geen moment na te denken; ja graag! Maar wel naar een land waar het nooit onder de 20 graden komt. Meteen ging mijn foto- en tuinhart sneller slaan en gingen mijn gedachten met mij op de loop. Exotische stranden, andere culturen, tropische flora en fauna wie wil dat nu niet? De Chinese Roos die ik eind vorig jaar op Madeira "ving" is toch een stuk beter voor je humeur dan de doodgevroren Rozemarijn die nu zwart en triest staat te wezen in mijn tuin?

Pech.....

2012-02-15T06:51:00.001+01:00

Mijn Olympus Pen is spijtig genoeg nu al kapot. Omdat ik de camera van iemand had overgekocht (nieuw in de doos, gewonnen, dus geen aankoopbewijs) helaas geen garantie. Fotograferen deed ik weer met de Powershot G7 en de Canon Eos 50D. Gaat ook goed, maar ik miste mijn Pen en de Sigma macrolens. Dus naar een officiële Olympusdealer alwaar ik 65 euro handlingkosten kon ophoesten.Na opsturen bleken de reparatiekosten 209 euro te bedragen. Niet om het één of ander, maar een nieuwe body, met twee jaar garantie, kost me slechts 189 euro! Daarnaast wil Olympus nog 25 euro verzendkosten van me ontvangen als ik de camera terug wil. Huh? Een inspectierapport kunnen ze me niet overhandigen, dus weet ik niet eens wat het manco van het toestel is. Het lijkt wel een ontmoedigingsbeleid! Boos ben ik, en teleurgesteld. Neemt niet weg dat ik verslingerd ben geraakt aan mijn Olympus Pen. Dus komt er vandaag, als het goed is, een nieuwe body binnen. Alles bij elkaar een dure grap, die Pen. Voor dat geld had ik ook een mooie lens gehad. Hopen dat ik met mijn nieuwe body meer geluk heb! Ondertussen maak ik de macro's van het smeltende ijs op onze vijver maar weer met mijn Powershotje....

De kou is met de Noorderzon vertrokken.....

2012-02-14T07:35:00.000+01:00

Tijd om op zoek te gaan naar lentebodes!

Binnen is het ook wit.....

2012-02-10T08:33:00.001+01:00

En als het zonnetje erdoor komt is het helemaal lekker! Fijn weekend!

Uitgedund repertoire....

2012-02-09T07:40:00.000+01:00

Vanuit mijn oude tuin heb ik nagenoeg niets meegenomen. Ik kan dus fluiten naar de mooie sneeuwhoedjes en wintersilhouetten, wat het leveren van een dagelijkse foto ernstig beperkt. Een enkele verdwaalde distel in een pot vond ik nog wel. Maar de Rozemarijn, die net voor de koude begon te bloeien, zal ik moeten uitgraven....

Zielig eendje....

2012-02-08T07:36:00.000+01:00

Bij een wak onder een brug ontdekte ik gisteren twee vissende Aalscholvers. Daar moest een foto inzitten! Toen ik echter naar de slootkant stapte kwam er een horde watervogels op me af, hopend op een stukje brood. En daar stond zij ineens voor mijn neus; het zielige eendje. Het plastic bandje om haar hoofd zat behoorlijk strak, en al kon ze wel eten, vroeg of laat zouden er problemen ontstaan. Even overwogen om haar te vangen, maar dan sta je daar met een tegenspartelende eend onder je armen. Dus heb ik thuis de dierenambulance maar gebeld. Ze zouden kijken of ze haar konden vangen en helpen. Gelukkig, want zielige eendjes, daar kan ik niet tegen....

Nu we toch bij de kachel zitten....

2012-02-07T08:21:00.001+01:00

maar even een plaatje van ons nieuwe Coontje. Boul Mich' du Quartier Latin is sinds 23 december bij ons. Ik heb nog nooit zo'n erge dondersteen gehad, ik heb er gewoon een dagtaak aan! Maar wat is ie lief!

Bij gebrek aan warmte....

2012-02-05T18:33:00.002+01:00

Toch maar weer zo'n ijskoude foto..... Mooi, maarrrr..... mag het nu weer richting lente gaan?

Ochtendkou....

2012-02-02T06:58:00.000+01:00

Waterkoud....

2012-02-01T06:35:00.000+01:00

Het waterpark hier in de wijk trekt altijd heel veel vogels aan. Vandaag vonden de Meeuwtjes het water veel te koud. Kleumend zaten ze bij elkaar om de -5 graden die de thermometer op dat moment aangaf te trotseren. Toch zie ik nog niet veel ijs in de sloten?

Bij de kachel.....

2012-01-31T07:08:00.000+01:00

De Sneeuwklokjes doen hun naam geen eer aan. Lekker bij de warme kachel laten ze hun kunstje zien. De watjes....

Evacuatie....

2012-01-30T07:01:00.002+01:00

Gisteren, naar aanleiding van de barre voorspellingen m.b.t. de Russische kou die aangetreden is, maar even mijn balkonnetje leeg geruimd. Alle Sneeuwklokjes, Krokussen, Irissen en Helleborussen staan nu lekker warm in de tuinkamer. Waarschijnlijk bloeien ze door de warmte nu binnen een paar dagen. Zonde, maar buiten blijven was geen optie....

Tuindromen....

2012-01-27T07:36:00.000+01:00

De koude natte dagen bieden me een uitgelezen kans me uren te verdiepen in mijn tuinboeken. Snuffelen, wikken, wegen. Er moet dit voorjaar een tuin beplant worden..... Een behoorlijke bloemenborder, en, voor mij geheel nieuw: er moet 6 meter oever beplant worden. Dat grassen een belangrijke rol gaan spelen in mijn nieuwe tuin, dat is zeker. De manier waarop grassen bewegen en het licht vangen is ongeëvenaard. Maar welke grassen en waar kan ik die krijgen? Er staat uiteraard in het voorjaar een trip gepland naar Piet Oudolf in Hummelo, een man wiens beplantingsstijl ik ontzettend bewonder. Tot die tijd droom ik, al bladerend door al die mooie foto's, van wuivende halmen en glanzende kafnaalden...

Onhandig....

2012-01-26T06:18:00.000+01:00

De Amaryllis die ik enige tijd geleden kreeg, is niet meer. En ik wist het, zag de spreekwoordelijke bui al hangen, zeg maar.... Amarylissen werken niet. Enorme bloemen op een ellenlange, wiebelige steel, die op zijn beurt weer op een slecht bewortelde bol in een klein potje staat, dat is op zijn zachtst gezegd onhandig. Vooral met poezen en kinderen in huis. Degene die de Amaryllis in een dolle bui bedacht, snapt niets van verhoudingen en zwaartekracht, dat is een ding dat zeker is! En ja hoor, op haar schitterende hoogtepunt ging ze meermaals tegen de vlakte. Uiteindelijk knakte haar steel en mocht ze nog een paar dagen stevig gekortwiekt aanmodderen in een vaasje. Wat een roemloos einde! Gelukkig hebben we de foto's nog.....

Op de helft.....

2012-01-25T08:51:00.001+01:00

Vandaag ben ik 45 geworden. Reden om mezelf te trakteren op, wat ik vind, één van de mooiste foto's uit mijn archief.... Lief is vrij, zoon is vrij, en verder heb ik een heleboel lekkere Rituals spulletjes gehad om me een dagje volop onder te dompelen in luxe verwennerij....

Vervlogen tijden.....

2012-01-24T07:15:00.000+01:00

Soms stuit je ineens op een plekje waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Een soort boerenromantiek. Het is niet moeilijk om je hier voor te stellen hoe het er vroeger moet hebben uitgezien....

Geen haast....

2012-01-23T06:16:00.000+01:00

De krokussen op mijn balkon laten heel veelbelovend het eerste groen uit hun jasje piepen. Ik kan verlangend naar meer uit het raam kijken, maar haast lijken ze niet te hebben. Ze hebben gelijk: voor alles is een tijd en lente is het nog lang niet....

Naar de kapper....

2012-01-20T06:30:00.000+01:00

Deze Knotwilgen ving ik nog net voordat ze gekortwiekt werden door een grote machine. En ik altijd maar denken dat het knotten, heel idyllisch, met de hand gebeurde door ploegen verkleumde vrijwilligers. Niets van dat al, gewoon veel geraas, hap snap, en de hakselaar verpulverd direct de afgeknipte takken. In een mum van tijd een hele rij geknot. En nu maar wachten op de eerste groene puntjes in het voorjaar!

Walking on water.....

2012-01-19T07:05:00.003+01:00

Het leuke aan deze buurt is het vele water en de daarbij behorende watervogels. Voor mij onbekend terrein want de eendjes waren in Huijbergen dun gezaaid! En omdat het stadsvogels zijn laten ze zich ook nog eens makkelijk benaderen. Deze Gans kwam, vriendelijk waggelend, poolshoogte nemen. Voor mij een uitgelezen kans eens vogels "te oefenen". De details van deze koddige zwemmer zijn de moeite waard. Is het niet net of hij op het water loopt?

Opgeruimd...

2012-01-18T08:04:00.000+01:00

De slootjes, rijen Knotten, hekken en lijnen in de lucht creëren prachtige zichtlijnen. Ik hou wel van een overzichtelijk geheel. Staat zo lekker opgeruimd.....

Aangenaam verrast....

2012-01-17T13:31:00.002+01:00

Nu de natuur zich verder dan een meter van mijn keukendeur bevindt zal ik er vaker op uit moeten om foto's te scoren. Vanmorgen vroeg was een uitgelezen moment om, gewapend met dikke kleding en camera, op verkenningstocht te gaan. De Laakzone, het gebied tussen Nijkerk, Amersfoort en Bunschoten, ligt hier net buiten de wijk. Veel Knotwilgen (die ze overigens net machinaal aan het knotten waren), sloten en weilanden vol trekvogels boden een machtig uitzicht. Alles was dik wit bevroren, maar het zonnetje scheen en de hemel was strakblauw. Genieten! En ik dacht in de stad terecht te zijn gekomen, verstoken van groen en fotogenieke landschappen..... Niet dus!

Behelpen....

2012-01-16T07:06:00.000+01:00

Nu ik nog geen actieve tuin heb, en ik de grote collectie Helleborussen die ik de afgelopen jaren had verzameld moet missen, gebruik ik het balkon zolang maar als groene etalage. Vanuit de keuken kijk ik nu op een prachtige nieuwe Kerstroos, en ook Sneeuwklokjes en Crocussen in wording ontbreken niet. En als ze straks uitgebloeid zijn: gewoon de nieuwe tuin in! Misschien dat ik het voorgenomen tripje naar Intratuin maar even moet overslaan; voor je het weet zie ik door de bolletjes het balkon niet meer.....

Zoek het verschil.....

2012-01-13T07:27:00.001+01:00

Van....
naar:

Dat ik groene vingers heb, heb ik inmiddels wel bewezen. En die ga ik nodig hebben de komende tijd! Kun je van een Vinextuin een groene lusthof maken? Vast wel! Maar kan ik er alles in kwijt dat ik erin wil hebben aan planten? Wordt vervolgd.....

Dag lieve grote neuzenreus....

2011-12-13T10:38:00.000+01:00

Onze Stitch, a.k.a. Comedy Capers Precious Opal, is niet meer. Vanmorgen om even voor 10 uur hebben de dierenarts en ik hem zijn laatste adem uit zien blazen. Een lymfoom, grote tumor bij de lever en een hopeloos leukemisch bloedbeeld maakten dat het niet meer verder kon. Uitgehold en op was hij, mijn mannetje.
Dag lieve, lieve, grote vriend, mijn witte boon in tomatensaus, clown, boef en grote neuzenreus... Wat ga ik je ongelooflijk missen! Vanaf het allereerste moment dat ik een foto van je zag, 1 dag oud, was ik verkocht.... Wat een dijk van een kater was je. Dank voor alle momenten samen, voor het feit dat je zo'n slordige 4 jaar mijn Coonvriendje was. Wie moet er nu met zijn voorpoten in mijn bloemenvazen staan? Zijn grote kop in mijn gezicht en handen duwen? Wie zit er naast mijn bord aan de eettafel? Wie moet ik nu quasi achterna zitten en "pakken"? Wat wordt het leeg en stil in huis zonder jou. Zo'n jonge kater, zo'n oneerlijk gevecht! Ik heb me nooit gerealiseerd dat we zonder jou naar Amersfoort zouden vertrekken..... Nu is er alleen Lucy nog....

Met een sisser...

2011-12-02T06:58:00.001+01:00

Met Stitch liep alles gelukkig niet zo dramatisch af als we eerst dachten. Hij is gisteren uitgebreid geröntgend en geëchood. Behoudens een klein, maar ongevaarlijk, hardruisje is er niets te vinden. Ook geen bobbel meer in zijn buik. Wel gaf hij veel rugpijn aan bij onderzoek. Toch een wervel die af en toe iets verschuift waardoor er een zenuw klem komt. Door de chronische pijn was hij waarschijnlijk verzwakt en moe en sliep hij alleen maar. Met een pijnstiller en ontstekingsremmers is hij nu al een heel andere kat. Hij is weer ondernemend, geïnteresseerd in zijn omgeving en werkt alle lekker hapjes die ik hem voorzet met graagte naar binnen dus is nu ook niet meer zo slapjes. Onvoorstelbaar wat een tweetal spuiten voor verschil kan maken! Opgelucht ben ik, maar ook boos. Boos op die buurvrouw die in al haar lelijkheid onze Stitch zo getrapt heeft dat hij er nu, zo'n twee maanden later, bijna aan onderdoor ging! En nu is het maar de vraag of het ooit nog goed komt met zijn rug. Wat moet je nou met zo iemand?

Machteloos....

2011-11-30T20:25:00.000+01:00

BE
Lost
On a painted sky
Where the clouds are hung
For the poet's eye
You may find him
If you may find him
There
On a distant shore
By the wings of dreams
Through an open door
You may know him
If you may

Be
As a page that aches for a word
Which speaks on a theme that is timeless
While the Sun God will make for your day
Sing
As a song in search of a voice that is silent
And the one God will make for your way

And we dance
To a whispered voice
Overheard by the soul
Undertook by the heart
And you may know it
If you may know it

While the sand
Would become the stone
Which begat the spark
Turned to living bone
Holy, holy
Sanctus, sanctus

Be
As a page that aches for a word
Which speaks on a theme that is timeless
While the Sun God will make for your day
Sing
As a song in search of a voice that is silent
And the one God will make for your way

(Uit Jonathan Livingston Seagull, Neil Diamond)

Onverwachte klap....

2011-11-28T06:22:00.004+01:00

En ineens blijkt onze Stitch ernstig ziek. Verbijsterd hoor ik de dingen die de dierenarts oppert. Leukemie, kattenaids, een tumor.... Hij voelt een grote bobbel in zijn buik. Er wordt bloed afgenomen en hij krijgt een oppepper in de vorm van steroïden. Dat het hem afgelopen week ineens helemaal niet goed ging wist ik. En kater van nog geen 4 die zo lusteloos en stil is is niet hoe het hoort. Eigenlijk is hij sinds de trap die hij kreeg niet meer dezelfde geworden. Maar dit? Verdriet en een enorme knoop in mijn buik en hart. We gaan hem verliezen. Veel lekkere hapjes en eindeloos knuffelen dit weekend. Vanmiddag na twee uur kunnen we bellen voor de uitslag...

Update 30-11:
Door een fout in het lab zijn we nog niet veel verder. De bloeduitslagen zijn er nog altijd niet. Misschien vandaag? De spanning is killing....
Update 12.30:
Alle bloeduitslagen zijn terug en goed. Alle organen functioneren goed en zowel de FIV als de Felv test waren negatief. Ondanks de opluchting dat hij geen leukemie heeft kan ik er niet omheen dat er toch iets serieus mis is. De dierenarts heeft een bobbel van 2x3 cm gevoeld en de algehele conditie van ons manneke is abominabel. Morgen om 10 uur röntgen en echo om te kijken wat er loos is. Het blijft spannend....

Oosterse mystiek...

2011-11-23T06:08:00.000+01:00

Nog 4 weken te gaan. In deze hectische tijd van inpakken, verbouwen, uitzoeken en bestellen, regelen, schoonmaken, wegbrengen, afscheid nemen, kennis maken en weet ik veel wat nog meer kan ik best een rustpuntje gebruiken. De foto's van de herfstvakantie in Spanje zijn een welkome afleiding. Het bergdorpje Guadalest, bezocht op een dag dat de wolken met grote snelheid over de toppen joegen en we bijna van de kasteelmuren af werden geblazen, bood een haast Oosterse aanblik. Mooi! En al die andere toeristen? Ach, die zie je niet op de foto....

Maatverschil.....

2011-11-16T07:35:00.000+01:00

Kleine meisjes worden groot, of eh, grote meisjes blijven klein? Eh, grote meisjes worden niet meer klein, maar sommige grote meisjes ook niet altijd groot..... Laten we het er op houden dat sommige grote mamma's wel héél erg groot zijn.... Waar haar mamma de 1.86 haalt blijft dochter steken op 1.68. Dat betekent dat ik wel heel veel moet krimpen wil ze me ooit op mijn hoofd kunnen kijken....

Oase van rust...

2011-11-09T06:50:00.000+01:00

De boulevard van Albir is 's morgens vroeg een oase van rust. De zwarte silhouetten van de palmen tegen de warme kleuren van de opkomende zon doen haast Oosters aan. Even nog een momentje genieten....

Morning sunshine.....

2011-11-07T06:37:00.001+01:00

Ik ben een ochtendmens. Altijd al geweest. Niets zo heerlijk als een wereld die langzaam om je heen bezig is een nieuwe dag te starten. Die rustige bedrijvigheid en mede- vroege vogels. Zeker op vakantie. En dus was ik in Altea (Spanje) elke morgen voor half 9 op pad. Op de boulevard genieten van hoe de opkomende zon door de Tai Chi groep verwelkomd werd. Als dat geen mooi begin van de dag is!

Ongeluksgetal?

2011-10-12T06:03:00.000+02:00

Ineens hadden wij iets met het getal 13. Mijn dochter, ivf kind, is gemaakt op vrijdag de 13e. Niemand anders wilde op die datum, mij bracht het het zo lang gehoopte moederschap. Toen zij een jaar was kochten we dit huis, aan de Dorpsstraat 13. De overdracht bij de notaris en het ontvangen van de sleutels gebeurde op vrijdag de 13e. En nu, hoe kan het ook anders, gaan wij binnenkort dit huis verlaten, na er 13 jaar te hebben gewoond. Ongeluk heeft het me nooit gebracht, nummer 13. Integendeel, ik heb met ongelooflijk veel plezier gewoond in dit huis. Al hebben we ontzettend moeilijke jaren achter de rug, nu hebben we nu weer een solide en fijn gezin, en tussendoor hebben we ook intens genoten van het landelijke leven. Maar het leven komt in fases. Binnenkort gaan we door naar de volgende. Amersfoort, een heel andere omgeving, maar wel, echt waar, naar nummer 22 op 22 december. Ben benieuwd of we daar 22 jaar gaan wonen?

Parel....

2011-10-10T07:32:00.000+02:00

Vandaag weer druk aan de schoonmaak. Alles moet spic en span! Sinds een week staat ons huis nu weer te koop en er is veel animo voor. Vorige week 2, en vandaag en morgen 3 bezichtigingen in totaal. De makelaar had alweer nieuwe verzoeken gehad. De boel moet dus strak! Ben benieuwd wie voor de charme van onze (woon-)parel valt....

Dilemma's....

2011-10-06T07:20:00.000+02:00

En weer, net als een anderhalf jaar geleden, bevind ik mij in de positie dat ik keuzes moet maken; wat neem ik mee naar Amersfoort en wat blijft er achter? In huis valt dat nog wel te doen, ik neem alleen mee wat ik regelmatig gebruik. Dus alle extra (verzameld oud) serviesgoed op Marktplaats. Alle kasthangers, plakkers en andere (nog nooit gebruikt maar misschien komt het nog) spullen krijgen ook een nieuwe baas. Back to basics! Op de nog op te knappen (als ik ooit tijd heb) meubeltjes die in de loods verpieteren mag iemand anders zijn tanden stukbijten. Toch geen ruimte meer voor.
In de tuin echter is dat een stuk lastiger. De in de loop van de tijd verzamelde plantenpotten gaan niet mee, het risico is te groot dat er een verzameling lege, kapotgevroren potten gedurende langere periode in een hoekje gaat staan hangen. Mijn zelfgefabriceerde betonnen molensteen gaat daarentegen weer wel mee, daar badderen de musjes zo leuk op. Ook het bronzen beeldje dat er op staat, van het droevige jongetje, krijgt een nieuw plekje. So far so good. Maar dan is er nog die categorie van twijfelgevallen. Keramieken kippen, een betonnen duifje, houten dienbladen, mooie stukken hout, draadmanden met dennenappels, klapstoeltjes, zucht....

Naambordje....

2011-10-04T07:27:00.000+02:00

Soms denk ik wel eens: wat zou het handig zijn als al mijn tuinbezoekers een naambordje droegen. Dat zou me een hoop tijd en frustratie besparen. Neem nou dit mooie exemplaar. Dat het een Wants is, of liever gezegd een Blindwants, daar was ik snel uit. Maar welke het was? Het kostte me toch geruime tijd Googelen voordat ik hem had; de Leptoterna dolobrata. Hoe kan het ook anders.....

Oktoberzon.....

2011-10-03T08:05:00.000+02:00

Het Zonnekruid, Helenium, doet zijn naam eer aan deze mooie dagen. Want zon om volop van te profiteren, dat is er genoeg. Wel is de tuin tot ver in de middag kletsnat, je ruikt het vocht! En ondanks de hoge temperaturen gaat het werk aan de herfsttooi gewoon door. Is dit genieten of wat....?

Status quo....

2011-09-29T06:44:00.000+02:00

De zaaddracht van de Morgenster blijft me intrigeren. De parapluutjes tezamen vormen perfect ronde bollen van zachte vezels. In elkaar grijpend lijkt het een onverbrekelijk geheel. Totdat er, getriggerd door de wind, eentje losbreekt natuurlijk. Dan gaat het hard.....

Het snoepgoed is bijna op...

2011-09-28T06:31:00.000+02:00

De laatste Roosjes van de zomer?

Soms snap ik het niet.....

2011-09-27T05:41:00.001+02:00

Ik heb slecht geslapen vannacht. Half gewaakt, beneden op de bank bij Stitch, en weer vroeg wakker.
Gisterenavond hoorde ik een harde krijs van hem uit de buurtuin, gevolgd door de achterbuurvrouw die al scheldend weer naar binnen ging. En meteen besefte ik: ze heeft hem iets aangedaan! Nu is het zo dat we voor beide Coons een kattenren hebben omdat ze niet naar buiten mogen. Lucy houdt zich daar keurig aan, maar Stitch wil nog wel eens uitbreken. Zo simpel als Noah opwachten en zijn kans waar nemen. Zo ook gisteren. In het verleden hebben we al vaker scheldkanonnades van de achterbuurvrouw gehad, over van alles en nog wat, ook tegen de kinderen. Praten met haar heeft geen zin, het mondt altijd uit in een hoop lelijke woorden van haar kant. Al met al heel vervelend, maar ach, ik was blij dat er weer het nodige hoge groen tussen de tuinen was gegroeid. Gisteren echter ging het fout. Ik ben Stitch direct gaan zoeken en na een minuut of 10 kwam hij versuft en onzeker lopend naar me toe. Hij had duidelijk pijn en was aangeslagen. Bezorgdheid, want waar had ze hem geraakt en waarmee? De dierenarts gebeld en die constateerde gelukkig geen inwendige bloedingen of breuken maar wel een gekneusde ruggengraat. Waarschijnlijk een trap op zijn rug gehad. De komende vier dagen krijgt hij ontstekingsremmers tegen de zwelling en pijnstillers. Woest was ik, want hoe anders had dit af kunnen lopen! De politie gebeld alwaar ik te horen kreeg dat ik alleen aangifte kon doen als er getuigen waren of de kat overleden was. Dat was hij gelukkig niet, maar ik ben wel heel bang voor herhaling. Dus heb ik de wijkagent ingeschakeld en het huisbezoek van de dierenarts in de avonduren ga ik op haar verhalen. Het is genoeg! Van kinderen en weerloze dieren blijf je af!

Te laat....

2011-09-26T05:51:00.001+02:00

Te laat besef ik dat ik de zaden van de gele en de paarse Morgenster had moeten verzamelen. De laatste bol is zo goed als vervlogen. Bij de Morgenster gaat dat hard! Zo is er een prachtig ronde bol en zo is er slechts een stengeltje over. Te druk met foto's maken van de laatste natte plumeaus. Nu grijp ik mis. Wil ik hem in mijn nieuwe tuin dan zal ik nieuw zaad moeten bemachtigen. Gelukkig hebben we tegenwoordig Internet; bij de Bolster of Vreeken kan ik hem vast wel vinden. Op het lijstje dan maar!

Licht....

2011-09-24T07:55:00.000+02:00

Door Cern in Zwitserland zijn er door de deeltjesversneller metingen gedaan die de relativiteitstheorie van Einstein op de hak nemen. E=MC2. Er zijn voor het eerst deeltjes gevonden die sneller gaan dan het licht. Iets dat tot nu toe onmogelijk werd geacht. De wetenschappelijke wereld is in rep en roer, men gaat nu de gegevens toetsen op betrouwbaarheid. Want stel je voor dat het echt zo is? Dan gaat ons wereldbeeld op zijn kop! Tijdreizen en teleportatie gaan ineens tot de mogelijkheden behoren. Biedt mij de gelegenheid ongegeneerd te dromen over nieuwe (of moet ik zeggen oude) vakantiebestemmingen! Voorlopig neem ik echter wel genoegen met het herfstlicht in mijn tuin.....

Uitgenodigd....

2011-09-22T06:02:00.000+02:00

De Geranium himalayense 'Birch's Double is wat mij betreft ook van harte uitgenodigd op mijn nieuwe tuinfeestje. De kleur is ongeëvenaard mooi en haar wufte roezels maken haar tot een "classy lady". Alleen jammer dat het bloemetje zo klein is, je moet behoorlijk door de knieën. En dat ze maar zo kort bloeit is ook wel een minpuntje. Misschien toch nog maar even overdenken?

Partir c'est mourir un peu.....

2011-09-21T06:12:00.000+02:00

Nu ik weet dat mijn laatste tuinseizoenen in Huijbergen zijn aangebroken, betrap ik mezelf erop dat ik weemoedig door mijn hof scharrel. Wat geniet ik intens van deze tuin. Wat ken ik hem goed, elk plekje, elk plantje. En al weet ik dat er elders een nieuwe, kleinere, maar beter te behappen tuin wacht die schreeuwt om aandacht, toch wordt ik er lichtelijk melancholiek van. Al die lievelingsplantjes, stekjes, zaailingen, aanwaaiers, aandachttrekkers en stille getrouwen die ik al die jaren heb gekoesterd en bewonderd. Die zo ontzettend veel leven trekken en herbergen. Mijn eigen kleine biodiverse biotoopje. Het kan zo maar zijn dat de volgende bewoners alles rücksichtslos in de groenbak kieperen en daarmee in één klap al mijn tuinbewoners èn hun kroost dak- en voedselloos maken. Ik moet er niet aan denken. Ik wil er niet aan denken. Dus blik ik vooruit. Want waar ik anderen van verdenk: het oprollen van de complete groenvoorziening van mijn toekomstige stek, daar ga ik mij zelf schuldig aan maken. Alle deprimerende en lompe Laurieren, Liguster, Rodo's, Klimop en andere eeuwig groen blijvenden worden gerooid. Bloemen wil ik, veel bloemen, en rozen, en geur, met zoemers en fladderaars en, en.... Stiekem maak ik alvast een lijstje van planten die ik perse terug wil zien in mijn nieuwe hof. De Verbascum, Kaardebollen, Alliums, de Stipa gigantea, de Knautia, Echinacea's, en natuurlijk gaat mijn Acanthus Rue Ledan mee. Het liefst zou ik alle onderdanen van mijn tuin in verhuisdozen kieperen en ter plekke een nieuw onderkomen geven, maar ik vrees dat dat plan mijn toerekeningsvatbaarheid ernstig in diskrediet brengt en op hevig verzet van mijn lief gaat stuiten.... Zucht.....

Snoepers....

2011-09-20T05:38:00.000+02:00

Nu de herfst nadert is het tijd om te oogsten. We hebben al aardig wat stoofpeertjes gegeten en uitgedeeld. En niet alleen aan buren en bekenden, maar ook aan het fladdervolk in mijn tuintje. Vlinders, maar vooral Wespen, komen regelmatig snoepen van de stoofperen die steeds meer gaatjes gaan vertonen door hun hang naar zoetigheid. Dat is nou ook weer niet de bedoeling! Oogsten dus, dan mogen de beschadigde peertjes blijven hangen en verdwijnt de rest in port of rode wijn met een kaneelstokje en honing. Want snoepen doen wij ook graag!

Marathonloper....

2011-09-18T19:31:00.000+02:00

De zomermarathon, welke bloeier heeft de langste adem, wordt zonder meer gewonnen door de Geranium 'Johnsons Blue'. Hij blijft sinds mei maar eindeloos blauwe bloemen produceren. Het hart vangt het licht prachtig, het lijkt haast licht te geven. In combinatie met een fluweelzacht bijtje dat zich tegoed doet aan haar zoetigheid is ze helemaal onweerstaanbaar!

Geluk zit in een klein hoekje....

2011-09-16T07:35:00.000+02:00

Dit prachtige miniatuur-zoemertje landde nadat ik de camera al scherp had gesteld. Soms heb je gewoon geluk! Fijn weekend allemaal!

Onrust.....

2011-09-15T06:39:00.000+02:00

één van de leukste bezoekers van mijn hoogzomertuin is ongetwijfeld de Kolibrievlinder. Elke keer weer stokt mijn adem als ik er eentje zie. Wat zijn ze leuk! Als een Kolibrietje hangen ze boven de bloemen en dippen hun lange tong in de nectar. Ze zijn razendsnel, worden niet voor niets Onrustvlinder genoemd. Dus uitgebreid foto's maken van dit wonderlijke "vogeltje", vergeet het maar. Ik ben al blij met een foto waar hij herkenbaar op staat!

Gehavend....

2011-09-14T06:48:00.000+02:00

De laatste Daglelie's stelen, al zijn ze behoorlijk gehavend door insecten en hagel, de show. In de tuin beginnen de laatste bloemen van de zomer nu te bloeien. Leverkruid, Helianthus, Persicaria en natuurlijk het Chinees prachtriet zorgen dat er voor familie Zweefvlieg nog genoeg nectar te halen is. It ain't over yet!

Mornin' sunshine.....

2011-09-13T07:57:00.000+02:00

Het Bijtje op de foto van gisteren nam de tijd om wakker te worden. Enigszins versuft hing het op een venkelbloemetje. Moet ook niet meevallen zonder koffie.....

Sleeping beauty.....

2011-09-12T06:45:00.000+02:00

Als ik 's ochtends vroeg mijn tuin in loop zie ik her en der slapende Bijtjes. Sommigen hebben echt gevoel voor drama, je zou haast denken dat ze het definitief opgegeven hebben! Maar niets is minder waar; zodra het zonnetje hoog genoeg staat om hun lijfje op temperatuur te brengen worden ze langzaam wakker en zijn voor je het weet weer druk aan het halen.....

Stilte na de storm....

2011-09-11T07:30:00.000+02:00

Na het noodweer van gisteravond is de atmosfeer verrassend kalm. Buiten is het ontzettend vochtig en windstil, en van de grote hagelstenen is geen spoor meer over. Wel ligt er overal glas, een groot aantal ruiten van de kas heeft het weer niet overleefd. Ravage! Even Apeldoorn bellen dan maar....

Rijkdom.....

2011-09-10T11:02:00.000+02:00

Wat me elke keer weer treft aan het einde van de zomer is de overvloedige rijkdom aan zaden, vruchten en bessen in de tuin. Zoveel kleuren, maar vooral de meest prachtige structuren. Ze vangen het lage licht, de druppels van de vochtige herfst en straks de eerste rijp op adembenemende wijze. Vooral de zaden van de Gele Morgenster ( Tragopogon pratensis) zijn met hun frêle voorkomen een plaatje.

Geen gemopper......

2011-09-09T10:54:00.000+02:00

De zomer is onmiskenbaar op haar retour. De eerste herfstblaadjes liggen nat te wezen tussen hazelnoten en eikels. En nee, van mij geen gemopper over hoe slecht de zomer wel niet was. Want wat heeft mijn tuin geleefd! Ik heb nog nooit zoveel zoemers en zwevers gezien als afgelopen maanden. Dit prachtige bijtje was er één van. Ik heb geprobeerd te achterhalen om welke (waarschijnlijk solitaire) bij het gaat, maar zonder succes. Gelukkig hebben we de foto's nog!

Web-log of weg-log?

2011-09-08T09:21:00.000+02:00

Alle vertrouwen had ik erin, al duurde het wat langer, dat mijn log binnen enkele dagen weer online zou zijn. Maar niets bleek minder waar. Nieuwe ronde dus, met nieuwe kansen. Vanaf vandaag is dit mijn nieuwe, permanente, webadres. En al met al niet eens zo'n slecht idee nadat de afgelopen jaren mijn hele leven op zijn kop ging. Maar nu alle voormalig Webloggers stuurloos zijn, waar stuur ik die verhuiskaartjes nu naar toe?